11 november, Sint Maarten

Vandaag is het weer Sint-Maarten. Ik schreef er al eerder over.

 Hoeveel kinderen zouden er dit jaar (door de storm) aan de deur komen zingen in de hoop een snoepje te krijgen?
Vieren jullie Sint Maarten? En welke liedjes horen jullie?

Sint-Maarten, Sint-Maarten
de koeien hebben staarten…
de meisjes hebben rokjes aan
daar komt sinte-Maarten aan

Sint Maarten, Sint Maarten,
de meisjes hebben staarten,
de koeien hebben rokjes aan,
daar komt Sint Martinus aan.

Sint Maarten, Sint Maarten,
er liepen twee tomaten,
de ene heeft een petje op,
de ander heeft een kale kop.

Elf november is de dag
dat mijn lichtje branden mag..

De oorsprong

Heel vroeger (in het jaar 316) leefde er in Hongarije een man, genaamd Martinus. Hij was een ridder in dienst van de koning. Toen hij met een groep soldaten naar Frankrijk reisde, kregen ze heel slecht weer. Het regende, het werd koud en het ging vriezen. De mannen waren te paard en wilden zo snel mogelijk naar de volgende stad gaan. Daar wilden zij aankomen voordat de poorten sloten. Alle mannen behalve Maarten zetten er flink de vaart in. Maarten reed rustig verder, hij spaarde zijn paard. Het weer werd steeds slechter en Maarten kwam in een sneeuwstorm terecht.

Toen Maarten eindelijk bij de stadspoort aankwam, trof hij er een man aan die in lompen gekleed was. Deze man had het erg koud en zou de nacht zo niet overleven. Maarten zag dat en scheurde zijn eigen warme mantel in tweeën. Een helft gaf hij aan de man, de andere helft hield hij zelf.

Maarten’s vrienden zaten al lang in de herberg en schaamden zich een beetje, omdat zij doorgereden waren. Zeker toen zij ontdekten dat Maarten zijn halve mantel had weggegeven. In die nacht had Maarten een droom. Hij zag Christus met zijn halve mantel om. Dit maakte zoveel indruk, dat Maarten het leger vaarwel zei en zich geheel wijdde aan de kerk. Hij werd duiveluitdrijver en later zelfs bisschop van Tours (Frankrijk). OP 11 november 397 overleed hij en werd Tours een soort bedevaartoord. Hij werd al snel heilig verklaard, er werden kerken naar hem genoemd en op zijn sterfdag werd het Sint-Maartensfeest in het leven geroepen.

Maarten was een echte weldoener. Hij dacht alleen aan de mensen die het slechter hadden dan hij. Hij deelde alles wat hij had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *