De ode aan de Twee verdieners (deel 1) – Harrie Jekkers

Kijk, daar liggen twee verdieners
Vlak voordat de wekker gaat
Links ligt Martijn en rechts ligt Inez
Hij programeert, zij advocaat

Ze zijn zeer goed in tweeverdienen
Zijn altijd op tijd, zijn nooit te laat
En een goed geoliede machine
Die aanslaat als de wekker gaat

Nou, over vijftien minuten gaat-ie
En dat moet voldoende zijn
Voor wat nadere informatie
Over Inez en Martijn

Ze wonen in een grachtenpandje
Met een fikse hypotheek
Maar er is niks aan het handje
Want… ze werken heel de week

Martijn en Inez, zou ik zeggen
Voor een overall-idee
Zijn in een woord uit te leggen
En dat ene woord is: twee

Twee banen, dus ook twee auto’s
Maar wel principieel loodvrij
Aan elke muur twee kleurenlitho’s
En een racefiets… allebei

Ze hebben twee PC’s om thuis te werken
Waar elke dag mee wordt gewerkt
Om snel de teksten te verwerken
Die op het werk niet zijn verwerkt

Ze hebben twee koffieapparaten
Met een tijdklok alletwee
En die klokken houden in de gaten
Wanneer men koffie lust of thee

Zo lust Martijn graag ’s morgens koffie
En dat is nog nooit misgegaan
Als Martijn de keuken insloft
HUP! dan springt de tijdklok aan

Ja, ze hebben trouwens nog iets samen
Ehm, wat was dat ook alweer
Eh, twee van iets met andere namen
Het gaat soms vreselijk te keer

Ik weet het zeker, er is twee van iets
Met pampers, rosvisee
O ja, de kinderen, Loesje en Stefan
Wat een schatjes alletwee

Nou Loesje, die is geplanned gekomen
En dat ging niet zonder slag of stoot
Dat moest verplicht zonder een condoom
En dat sloeg het vrijen dood

Dat was een tijd van heavy flippen, zeg
Want opeens stond Inez droog
En door dat doelgerichte wippen
Kreeg Martijn hem niet omhoog…

Nou, Den-Haag, ik hoor aan jullie reactie
Dat jullie weten hoe dat vaak gaat
Dat juist het kindverwekkendkwakkie
Soms vrij lang op zich wachten laat

Als u destijds Martijn en Inez
Aan het prutsen had gezien
Twee impotente tweeverdieners
Ze konden zo in ‘Rondom tien’

Nah, ik kan hier nu wel gaan vertellen
Hoe het gelukt is allemaal
Iets met porno, jaretellen
Een heel onsmakelijk verhaal

Nou, een ding wil ik nog wel kwijt
Want ze zijn in therapie gegaan
En daar hadden ze profijt van
Want Martijn die moest Inez slaan

Dus Inez, die schreeuwde: Vuile flikker
Blijf met je poten van me lijf
Impotente koude kikker
Ze schold Martijn als het ware

STIJF

En die psychiater baalde joh
Want weet je wat zo’n man dat kost
Hij was maar voor een sessie betaald
Toen was het probleem al opgelost

Eh.. met dat kleine jongentje Stefan is het later
Heel wat soepeler gegaan
Toen zijn ze zonder psychiater
Gewoon een keer naar bed gegaan

Nou met de kinderen: Loes en Stefan
Was het grachtenpand compleet
Want tsja… ze hadden er nou twee van he
En weet je wat Martijn toen deed

Die liet zich toen ste-ri-li-seren
Het was een fluitje van een cent
En poliklinisch, het deed geen zeer
En hij bleef als man gewoon een vent

Maar wel heeft Martijn, vlak voor die daad
Nog even snel gemasturbeerd
En voor de zekerheid wat spaarzaad
Bij een bank gedeponeerd

Want stel, er ging wat mis met Stefan
Of Loesje die maakte zich van kant
Dan hadden ze er zo weer twee van
Met dat zaad achter de hand

Nou, in ieder geval, met de kinderen Loes en Stefan
Waren Martijn en Inez klaar
Met nog een duidelijk doel voor ogen
Opstaan en verdienen maar
En verdienen maar… en verdienen maar
En verdienen maar

En verdienen maar

Nou hoor ik in deze stilte bijna iemand denken
Ook op zo’n zeikerige toon
Wie wast daar af? Wie ruimt daar op
Wie houdt dat grachtenpandje schoon

Wie let er nu op Loesje en Stefan
Als die Inez en Martijn
Met ‘overal-en-alles-twee-van’
Aan het tweeverdienen zijn

Nou, dat is een kwestie van goed plannen
Samen goed zijn voor twee ton
Een werkster, een vrieskist
Een oppas en een magnetron

Ja, dan hoor ik nog steeds iemand denken
Van: dat is verkeerd geregeld daar
Zo’n oppas kan geen liefde schenken
Dat kan alleen de moeoeoeder maar

Dat vind ik van die enge mensen jongen
Zo van: Leve het gezin
Dat zijn Oranje-klanten.. ik ken ze
Maar Oranje-klanten in deze zaal, neem nou eens onze koningin

Neem nou dat zoontje Alexander
Die heeft zijn moeder nooit gezien
Die kent zijn eigen moeder amper
Ja… van een postzegel misschien

Die is toch goed terecht gekomen
Ondanks een moeder met een vaste baan
Goed hij heeft wat bochtjes verkeerd genomen
Maar verder is het goed gegaan

Dus ga zo door, Martijn en Inez
Het is rechts-oranje dat zo zeurt
Terwijl in feite tweeverdieners
Koninklijk.. zijn goedgekeurd

Zo

Ooh, bijna kwart voor zeven
Ik heb nog maar twaalf seconden tijd
En ik wou zo graag nog even een verhaaltje in het midden kwijt

Dat red ik natuurlijk nooit in zes seconden
Of het moet waanzinnig vlug
En dat opstaan hier missen, dat vind ik zo zonde
Wacht… ik zet die wekker terug

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *